I was born in April. My mother delivered me at home in the small corner room over looking the busy road in a two story delapididated building, in a Muslim dominated locality in Kolkata the erstwhile British capital of India
It was a happy home, sweet home till I gained consciousness of immortal gloom that enveloped us and still stalks me from all side.
My father was not even able to bear school fees of Rs. 10/- because of big family consisting of 12 heads that included dependent aunt, and cousins.

I sat outside the office of principal, Aapa sat beside me. She had prepared me for the interview; I don’t remember the face of father. I remember hazily that he made me read from a colorful alphabet book. He talked to me English and probably asked simple questions. After coming out of the office, I narrated to Aapa what principal made me read and what questions he asked. Probably she was not happy with several of my answers.

My supervisor mam who was of dark complexion, young, middle height wore thick red lipstick on her lips and smelled with scent, would roam the lawns while children played, to see if any of us spoke in our native tongue। She always carried a wooden ruler. If any of the children, was found not speaking in english, she would impose a fine of six paisa. She would take the student to principal office to note down particulars. She was a dedicated supervisor with a remarkable memory.
She would keep a sharp eye on students: on our dress, manners, cleanliness and behaviors, inside the classroom and outside of it.

It was my cousin sister who got me admitted to Welland Gold Smith School, at Bow Street and helped me oft and on with expenses. I remember the first day in the school vividly. The assembly in the chapel was in full swing. I went running on the stage, interrupting the proceedings and told ma'm in my native language i/e Urdu: : "Main toilet jaaunga" She made me repeat twice or thrice: "May I go to toilet".
Then there was an uncle the proprietor of an optical shop. Everyday he would distribute chocolates to students who passed by his shop.
Our dress was blue pant and yellow shirt. Bhaijan: Aquil adopted son of my aunt or Haqqa chaccha, Osman bhai , a servant who was rather a family member, would fetch me from the school at 2pm.The school was in fact 10-15 minutes walk from my home.

One day Aquil bhai on way from school told me that they have bought kids at home. I was overjoyed and began to twist and jump with joy while walking along the sidewalk.

They were three kids, white, brown and the other a mixture of brown and white. The brown one survived. After one year or so it was stolen. The goat was tied to a lamppost below. I was quite attached with the goat and felt very sad for many days.


Boys could only study up to class 2 in the school so she got my school changed when I passed class I and got me admitted to Ling Liang English High School- at Phears Lane। It was a missionary school। It was the values I imbibed in my missionary Schools made me misfit in the present society I think, I am seeking and searching the same values everywhere।



There was and endemic problem to keep me in the school because of fees repeated default in payment of fees and accumulation, dress, shoes, books exercise books and of course my poor performance and bad hand writing and poor health because of malnutrition. Some of my teachers thought that I was suffering from some disease and would avoid close contact.
Nevertheless my neighbors and relatives thought that I was intelligent and good.
So at last I was taken out of Ling Liang school mid-way and admitted to an Urdu medium school. I loved my previous school inspite of all the trouble and worry and wept. But I never insisted my parents to let me there, because I felt pity on them.

Mes jours plus tôt
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Je suis né en avril. Ma mère m'a livré à la maison dans la petite salle faisante le coin au-dessus de regarder la route à grand trafic dans des deux que l'histoire delapididated le bâtiment, dans une localité dominée musulmane dans Kolkata le capital britannique d'autrefois de l'Inde
c'était une maison à la maison et douce heureuse jusqu'à ce que j'aie gagné la conscience de la tristesse immortelle qui nous a enveloppés et m'aie toujours égrappé de tout le côté.
Mon père ne pouvait pas même soutenir des honoraires d'école de Rs. 10 en raison de la grande famille se composant de 12 dirige cette tante dépendante incluse, et cousins.

Je me suis assis en dehors du bureau du principal, Aapa reposé près de moi. Elle m'avait préparé pour l'entrevue ; Je ne me rappelle pas le visage du père. Je me rappelle vaguement qu'il m'a incité à lire à partir d'un livre coloré d'alphabet. Il m'a parlé l'anglais et a probablement posé des questions simples. Après être sorti du bureau, j'ai relaté à Aapa quel principal m'a incité à lire et quel questions il a posées. Elle n'était pas probablement heureuse avec plusieurs de mes réponses.

Mon mam de surveillant qui était de teint foncé, jeune, taille moyenne a porté le rouge à lèvres rouge épais sur ses lèvres et a senti avec le parfum, errerait les pelouses tandis que des enfants joués, pour voir si de nous le rai dans notre । de langue maternelle elle en portait toujours une règle en bois. Si des enfants l'uns des, s'avéraient ne pas parler en anglais, elle imposerait une amende de paisa six. Elle porterait l'étudiant au bureau principal aux conditions particulières de note vers le bas. Elle était un surveillant consacré avec de la mémoire remarquable.
Elle garderait un oeil pointu sur des étudiants : sur notre robe, façons, propreté et comportements, à l'intérieur de la salle de classe et de l'extérieur de lui.

C'était ma soeur de cousin qui m'a obtenu admis à l'école de Smith d'or de Welland, à la rue d'arc et aidé me souvent et dessus avec des dépenses. Je me rappelle le premier jour dans l'école vividly. L'ensemble dans la chapelle était entièrement oscillation. Je suis allé courir sur l'étape, interrompant les démarches et ai dit le ma'm dans ma langue maternelle i/e Urdu : : « Jaaunga principal de toilette » elle m'a fait la répétition deux fois ou trois fois : « Mai je vais à la toilette ».
Il y avait alors un oncle le propriétaire d'un magasin optique. Journalier il distribuerait des chocolats aux étudiants qui ont passé par son magasin.
Notre robe était culotte bleue et chemise jaune. Bhaijan : Aquil a adopté le fils de ma tante ou le chaccha de Haqqa, bhai d'Osman, un domestique qui était plutôt un membre de famille, me chercherait de l'école à 2pm. L'école était en fait de 10-15 minutes marchent de ma maison.

Un bhai d'Aquil de jour sur le chemin de l'école m'a indiqué qu'ils ont acheté des enfants à la maison. J'étais overjoyed et ai commencé à tordre et sauter avec joie tout en marchant le long du trottoir.

Ils étaient trois enfants, blanc, brun et l'autre un mélange de brun et de blanc. Le brun survécu. Après un an ou ainsi il a été volé. La chèvre a été attachée à un lampadaire ci-dessous. J'ai été tout attaché avec la chèvre et me suis senti très triste pendant beaucoup de jours.


Les garçons pourraient seulement étudier jusqu'à la classe 2 dans l'école ainsi elle a obtenu mon école changée quand j'ai passé à classe I et m'ai obtenu admis au lycée anglais de Ling Liang au । de ruelle de Phears que c'était un । d'école de missionnaire c'était les valeurs j'ai bues dans mon missionnaire instruit m'ai fait le vêtement manqué dans la société je pense, je suis cherchante et la recherche du même de valeurs । partout



là était et le problème endémique pour me maintenir dans l'école en raison des honoraires a répété le défaut dans le paiement des honoraires et l'accumulation, la robe, les chaussures, les exercices de livres et naturellement mon exécution pauvre et mauvaise santé d'écriture de main et pauvre en raison de la malnutrition. Certains de mes professeurs ont pensé que je souffrais d'une certaine maladie et éviterais étroitement entre en contact.
Néanmoins mes voisins et parents ont pensé que j'étais intelligent et bon.
Tellement enfin j'ai été pris hors de l'école de Ling Liang à mi-chemin et admis à une école de milieu d'Urdu. J'ai aimé mon école précédente malgré tous ennui et souci et ai pleuré. Mais je n'ai jamais exigé mes parents m'ai laissé là, parce que j'ai senti la pitié sur eux.

Mis días más tempranos
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Nací en abril. Mi madre me entregó en el país en el cuarto de la esquina pequeño sobre mirar el camino ocupado en dos que la historia delapididated el edificio, en un lugar dominado musulmán en Kolkata el capital británico erstwhile de la India
era un hogar casero, dulce feliz hasta que gané el sentido del abatimiento inmortal que nos envolvió y todavía me aceché de todo el lado.
Mi padre no podía incluso llevar honorarios de la escuela de Rs. 10 debido a la familia grande que consiste en 12 dirigió a esa tía dependiente incluida, y a primos.

Me senté fuera de la oficina del principal, Aapa sentado al lado de mí. Ella me había preparado para la entrevista; No recuerdo la cara del padre. Recuerdo nebuloso que él hizo que lee de un libro colorido del alfabeto. Él habló con mí inglés e hizo probablemente preguntas simples. Después de salir de la oficina, narré a Aapa qué principal hizo que lee y qué preguntas él hizo. Ella no era probablemente feliz con varias de mis respuestas.

Mi mam del supervisor que estaba de tez oscura, joven, altura media usó el lápiz labial rojo grueso en sus labios y olía con olor, vagaría los céspedes mientras que los niños jugaron, para considerar si cualquiera de nosotros el rayo en nuestro । de la lengua materna ella llevó siempre una regla de madera. Si encontraran a los niños uces de los, el no hablar en inglés, ella impondría una multa del paisa seises. Ella llevaría a estudiante a la oficina principal a los detalles de la nota abajo. Ella era supervisor dedicado con una memoria notable.
Ella vigilaría agudo estudiantes: en nuestro vestido, maneras, limpieza y comportamientos, dentro de la sala de clase y del exterior de él.

Era mi hermana del primo que me consiguió admitido a la escuela de Smith del oro de Welland, en la calle del arco y ayudado me oft y encendido con costos. Recuerdo el primer día en la escuela vividly. El montaje en la capilla era por completo oscilación. Fui a funcionar en la etapa, interrumpiendo los procedimientos y dije el ma'm en mi lengua materna i/e Urdu: : “Jaaunga principal del tocador” ella me hizo la repetición dos veces o tres veces: “Mayo voy al tocador”.
Entonces había un tío el propietario de una tienda óptica. Diario él distribuiría los chocolates a los estudiantes que pasaron por su tienda.
Nuestro vestido era bragas azules y camisa amarilla. Bhaijan: Aquil adoptó a hijo de mi tía o el chaccha de Haqqa, bhai de Osman, criado que era algo un miembro de la familia, me traería de la escuela en 2pm. La escuela era de hecho 10-15 minutos camina de mi hogar.

Un bhai de Aquil del día en manera de la escuela me dijo que hayan comprado a cabritos en el país. Era overjoyed y comencé a torcer y a saltar con alegría mientras que caminaba a lo largo de la acera.

Eran tres cabritos, blanco, marrón y el otro una mezcla de marrón y del blanco. El marrón sobrevivido. Después de un año o fue robado tan. La cabra fue atada a un lamppost abajo. Me unieron absolutamente con la cabra y me sentía muy triste por muchos días.


Los muchachos podrían estudiar solamente hasta la clase 2 en la escuela así que ella consiguió mi escuela cambiada cuando pasé clase I y me conseguí admitido a la High School secundaria inglesa de Ling Liang en el । del carril de Phears que era un । de la escuela del misionario era los valores imbibed en mi misionario enseño me hice la cosa mal encajada en la actual sociedad pienso, yo es que buscaba y buscar el mismo de los valores । por todas partes



allí era y el problema endémico para mantenerme la escuela debido a honorarios repitió defecto en el pago de honorarios y acumulación, vestido, los zapatos, los cuadernos de los libros y por supuesto mi degradación de las prestaciones y mala salud del escritura de la mano y pobre debido a la desnutrición. Algunos de mis profesores pensaron que sufría de una cierta enfermedad y evitaría cerca entro en contacto con.
Sin embargo mis vecinos y parientes pensaron que era inteligente y bueno.
Tan en el último a mitad de la distancia me tomaron de la escuela de Ling Liang y fueron admitido a una escuela del medio de Urdu. Amé mi escuela anterior a pesar de todo el apuro y preocupación y lloré. Pero nunca insistí a mis padres me dejé allí, porque sentía la compasión en ellos.

I miei giorni più in anticipo
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Sono stato sopportato in aprile. La mia madre lo ha trasportato nel paese nella piccola stanza d'angolo sopra osservare la strada di grande traffico nei due che la storia delapididated la costruzione, in una località dominata musulmana in Kolkata il capitale britannico erstwhile dell'India
era una sede domestica e dolce felice finchè ho guadagnato la coscienza di gloom immortal che li ha avvolti ed ancora lo inseguo da tutto il lato.
Il mio padre non poteva neppure sopportare le tasse della scuola di Rs. 10 a causa della famiglia grande che consiste di 12 dirige quella zia dipendente inclusa ed i cugini.

Mi sono seduto fuori dell'ufficio del principale, Aapa seduto al lato di me. Lo aveva preparato per l'intervista; Non mi ricordo della faccia del padre. Mi ricordo nebbioso di che lo ha incitato a leggere da un libro colorful di alfabeto. Ha comunicato con me l'inglese e probabilmente ha fatto le domande semplici. Dopo avere uscito dall'ufficio, ho narrato a Aapa che principale lo ha incitato a leggere e che domande ha fatto. Probabilmente non era felice con varie delle mie risposte.

Il mio mam del soprintendente che era della carnagione scura, il giovane, altezza centrale ha portato il rossetto rosso spesso sui suoi labbri ed ha sentito l'odore di con profumo, vagherebbe i prati mentre bambini giocati, per vedere se c'è ne di noi lo spoke nel nostro । della linguetta natale lei trasportasse sempre un righello di legno. Se c'è ne dei bambini, fosse trovato non parlare in inglese, imporrebbe un'indennità del paisa sei. Prenderebbe l'allievo all'ufficio principale ai particolari della nota giù. Era un soprintendente dedicato con una memoria notevole.
Manterrebbe un occhio tagliente sugli allievi: sul nostri vestito, modi, pulizia e comportamenti, all'interno dell'aula e della parte esterna di esso.

Era la mia sorella del cugino che lo ha ottenuto ammesso alla scuola dello Smith dell'oro di Welland, alla via dell'arco ed aiutato me oft e sopra con le spese. Mi ricordo del primo giorno nella scuola vividly. Il complessivo nel chapel era completamente oscillazione. Sono andato funzionare sulla fase, interrompendo gli atti ed ho detto al ma'm nella mia lingua madre i/e Urdu: : “Jaaunga principale della toletta„ mi ha reso la ripetizione due volte o tre volte: “Maggio vado alla toletta„.
Allora ci era uno zio il proprietario di un negozio ottico. Giornaliere distribuirebbe il cioccolato agli allievi che hanno passato dal suo negozio.
Il nostro vestito era mutanda blu e camicia gialla. Bhaijan: Aquil ha adottato il figlio della mia zia o il chaccha di Haqqa, il bhai di Osman, un servo che era piuttosto un membro della famiglia, lo prenderebbe dalla scuola a 2pm. La scuola era in effetti 10-15 minuti cammina dalla mia sede.

Un bhai di Aquil di giorno sulla direzione dalla scuola mi ha detto che avessero comprato i capretti nel paese. Ero overjoyed e cominciato a torcere e saltare con gioia mentre camminavo lungo il marciapiede.

Erano tre capretti, il bianco, colore marrone e l'altro una miscela di marrone e del bianco. Quello marrone è sopravvissuto. Dopo un anno o così è stato rubato. La capra è stata legata ad un lamppost qui sotto. Proprio sono stato fissato con la capra ed ho ritenuto molto triste per molti giorni.


I ragazzi potrebbero studiare soltanto fino a codice categoria 2 nella scuola in modo da ha ottenuto la mia scuola cambiata quando ho passato a codice categoria I e lo ho ottenuto ammesso alla High School inglese de Ling Liang al । che del vicolo di Phears era un । della scuola di missionario era i valori imbibed nel mio missionario istruisco mi ho reso l'indumento sbagliato nella società attuale penso, io sono cercante e cercare lo stesso di valori । dappertutto



là era ed il problema endemico per mantenerlo nella scuola a causa delle tasse ha ripetuto il difetto nel pagamento delle tasse ed accumulazione, vestito, pattini, quaderni dei libri e naturalmente le mie povere prestazioni e scrittura della mano e salute difettose dei poveri a causa di malnutrizione. Alcuni dei miei insegnanti hanno pensato che sterà soffrendo da una certa malattia ed evitassi vicino mi metterà in contatto con.
Tuttavia i miei vicini e parenti hanno pensato che fossi intelligente e buono.
Così infine sono stato preso dalla scuola de Ling Liang a metà strada e sono stato ammesso ad una scuola di mezzo di Urdu. Amavo la mia scuola precedente nonostante tutte le difficoltà e preoccupazione ed ho pianto. Ma non ho insistito mai i miei genitori lo ho lasciato là, perché ho ritenuto loro il pity.

Meine frühesten Tage
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Ich war im April geboren. Meine Mutter lieferte mich zu Hause im kleinen Eckraum über dem Schauen der verkehrsreichen Straße in zwei, die Geschichte Gebäude delapididated, in einer moslemischen vorherrsch Stelle in Kolkata das einstige britische Kapital von Indien
es ein glückliches Haupt- war, süsses Haus, bis ich Bewußtsein des unsterblichen Trübsinns gewann, das uns einschlug und mich noch von aller Seite anpirsche.
Mein Vater war nicht sogar in der Lage, Schulegebühren von Rs zu tragen. 10 wegen der grossen Familie, die aus 12 besteht, geht diese enthaltene abhängige Tante und Vetter voran.

Ich saß außerhalb des Büros der Direktion, Aapa, das neben mir gesessen wurde. Sie hatte mich für das Interview vorbereitet; Ich erinnere mich nicht das an Gesicht des Vaters. Ich erinnere dunstig daran, daß er mich lesen ließ von einem bunten Alphabetbuch. Er sprach mit mir Englisch und stellte vermutlich einfache Fragen. Nachdem ich aus das Büro herausgekommen hatte, berichtete ich zu Aapa, welche Direktion mich lesen ließ und welche Fragen er stellte. Vermutlich war sie nicht mit mehreren meiner Antworten glücklich.

Mein Inspektor mam, das vom dunklen Teint, Junge, mittlere Höhe war, trug starken roten Lippenstift auf ihren Lippen und roch mit Geruch, würde durchstreifen die Rasen während die gespielten Kinder, um zu sehen wenn irgendein von uns Speiche in unserem gebürtige Zunge । sie immer eine hölzerne Lehre trug. Wenn irgendwelche der Kinder, nicht gefunden, wurde auf englisch zu sprechen, würde sie eine Geldstrafe paisa sechs auferlegen. Sie würde den Kursteilnehmer zum Hauptbüro Anmerkung zu den Einzelheiten herunternehmen. Sie war ein engagierter Inspektor mit einem bemerkenswerten Gedächtnis.
Sie würde ein scharfes Auge auf Kursteilnehmern halten: auf unserem Kleid, Weise, Sauberkeit und Verhalten innerhalb des Klassenzimmers und der Außenseite von ihr.

Es war meine Vetterschwester, die mich zugelassen zur Welland Goldsmith Schule erhielt, an der Bogen-Straße und oft und an geholfen mir mit Unkosten. Ich erinnere mich den an ersten Tag in der Schule vividly. Die Versammlung in der Kapelle war vollständig Schwingen. Ich ging, auf das Stadium zu laufen und unterbrach die Verfahren und erklärte ma'm in meiner Muttersprache i/e Urdu: : „Haupttoilette jaaunga“ bildete sie mich Wiederholung zweimal oder dreimal: „Mai gehe ich zur Toilette“.
Dann gab es einen Onkel der Eigentümer eines optischen Geschäftes. Täglich würde er Schokoladen auf Kursteilnehmer verteilen, die durch sein Geschäft überschritten.
Unser Kleid war blaue kurze Hose und gelbes Hemd. Bhaijan: Aquil nahm Sohn meiner Tante an, oder Haqqa chaccha, Osman bhai, ein Bediensteter, der eher ein Familie Mitglied war, würde mich von der Schule an 2pm holen. Die Schule war tatsächlich 10-15 Minuten gehen von meinem Haus.

Ein TagAquil bhai auf Weise von der Schule erklärte mir, daß sie Zicklein zu Hause gekauft haben. Ich war overjoyed und anfing, mit Freude beim Gehen sich zu verdrehen und zu springen entlang den Bürgersteig.

Sie waren drei Zicklein, Weiß, Braun und das andere eine Mischung von Braunem und von Weiß. Das braune überlebt. Nach einem Jahr oder so wurde es gestohlen. Die Ziege wurde an einen Laternenpfahl unten gebunden. Ich wurde durchaus mit der Ziege angebracht und fühlte für viele Tage sehr traurig.


Jungen konnten bis zu Kategorie 2 in der Schule nur studieren, also erhielt sie meine Schule geändert, als ich Kategorie I führte und mich zugelassen Ling Liang zur englischen High School am Phears Weg । erhielt, das es ein Missionarsschule । war, es die Werte war, ich in meinem Missionar schule bildete mich passendes Stück in der anwesenden Gesellschaft trank, ich denke, ich ist suchend und des gleichen Werte überall । dort



zu suchen war und das endemische Problem, zum ich in der Schule wegen der Gebühren zu halten wiederholte Zahlungsverzug der Gebühren und der Ansammlung, Kleid, Schuhe, üben Bücher Bücher und selbstverständlich meine schlechte Leistung und schlechte Handschreibens- und schlechte Gesundheit wegen der Unterernährung aus. Einige meiner Lehrer dachten, daß ich unter irgendeiner Krankheit litt und nahe in Verbindung trete vermeiden würde.
Dennoch dachten meine Nachbarn und Verwandten, daß ich intelligent und gut war.
So schließlich wurde ich aus Ling Liang Schule heraus auf halbem Wege genommen und zugelassen zu einer Urdu Mittelschule. Ich liebte meine vorhergehende Schule trotz aller Mühe und Sorge und weinte. Aber ich beharrte nie meine Eltern ließ mich dort, weil ich Mitleid auf ihnen glaubte.

Meus dias mais adiantados
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Eu fui carregado em abril. Minha mãe entregou-me no repouso no quarto de canto pequeno sobre olhar a estrada ocupada em uns dois que a história delapididated o edifício, em um locality dominado muçulmano em Kolkata o capital britânico erstwhile de India
era um repouso home, doce feliz até que eu ganhei o consciousness do gloom immortal que enveloped nos e stalks ainda me de todo o lado.
Meu pai não podia mesmo carregar taxas da escola de Rs. 10/- por causa da família grande que consiste em 12 dirigem essa tia dependente incluída, e primos.

Eu sentei-me fora do escritório do principal, Aapa sentado ao lado de mim. Tinha-me preparado para a entrevista; Eu não recordo a cara do pai. Eu recordo hazily que me fêz ler de um livro colorido do alfabeto. Falou-me o inglês e f-lo provavelmente perguntas simples. Após ter saído do escritório, eu narrei a Aapa que principal me fêz ler e que perguntas fêz. Provavelmente não era feliz com as diversas de minhas respostas.

Meu mam do supervisor que era do complexion escuro, jovem, altura média desgastou o batom vermelho grosso em seus bordos e cheirou-o com scent, vaguearia os gramados quando as crianças jogaram, para ver se algum de nós o raio em nosso । da lingüeta nativa ela carregasse sempre uma régua de madeira. Se algumas das crianças, fossem encontradas não falar em inglês, imporia uma multa do paisa seis. Faria exame do estudante ao escritório principal aos detalhes da nota para baixo. Era um supervisor dedicado com uma memória notável.
Manteria um olho afiado em estudantes: em nossos vestido, maneiras, cleanliness e comportamentos, dentro da sala de aula e da parte externa dela.

Era minha irmã do primo que me começou admitido à escola de Smith do ouro de Welland, na rua da curva e ajudado me oft e sobre com despesas. Eu recordo o primeiro dia na escola vividly. O conjunto no chapel era completamente balanço. Eu fui funcionar no estágio, interrompendo as continuações e disse o ma'm em minha língua nativa i/e Urdu: : “Jaaunga principal do toalete” fêz-me o repeat duas vezes ou thrice: “Maio eu vou ao toalete”.
Então havia um tio o proprietor de uma loja ótica. Diário distribuiria chocolates aos estudantes que passaram por sua loja.
Nosso vestido era pant azul e camisa amarela. Bhaijan: Aquil adotou o filho de minha tia ou o chaccha de Haqqa, bhai de Osman, um empregado que fosse rather um membro da família, buscar-me-ia da escola em 2pm. A escola estava no fato que 10-15 minutos andam de meu repouso.

Um bhai de Aquil do dia na maneira da escola disse-me que compraram miúdos no repouso. Eu era overjoyed e comecei a torcer e saltar com alegria ao andar ao longo do sidewalk.

Eram três miúdos, branco, marrom e o outro uma mistura de marrom e do branco. Marrom sobrevivido. Após um ano ou foi roubado assim. A cabra foi amarrada a um lamppost abaixo. Eu fui unido completamente com a cabra e senti muito sad por muitos dias.


Os meninos poderiam somente estudar até a classe 2 na escola assim que começou minha escola mudada quando eu passei a classe I e me comecei admitido à High School inglesa de Ling Liang no । que da pista de Phears era um । da escola do missionário era os valores eu imbibed em meu missionário educo me fiz o desajuste na sociedade atual eu penso, mim é procurando e procurarar o mesmo dos valores । em toda parte



lá era e o problema endemic para manter-me na escola por causa das taxas repetiu o defeito no pagamento das taxas e da acumulação, vestido, sapatas, os livros exercitam livros e naturalmente meus desempenho pobre e saúde má do escrita da mão e a pobre por causa do malnutrition. Alguns de meus professores pensaram de que eu estava sofrendo de alguma doença e evitaria perto contato.
Não obstante meus vizinhos e parentes pensaram de que eu era inteligente e bom.
Assim no último eu fui feito exame fora da escola de Ling Liang a meio caminho e admitido a uma escola do meio de Urdu. Eu amei minha escola precedente apesar de todo o problema e preocupação e wept. Mas eu nunca insisti meus pais deixei-me lá, porque eu senti a piedade neles.

Min tidigaste dagar
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Jag var bördiga April. Mitt fostra levererade mig i det litet tränga någon hemma rum över att se den upptagna vägen i två som berättelsen delapididated byggnad, i en Muslim dominerad locality i Kolkata den erstwhile brittiska huvudstaden av Indien
var det ett lyckligt hem, söt hem- kassalåda jag nådde medvetenheten av det odödliga svårmodet, som packade oss och stilla stjälkar in mig från all sida.
Min fader var inte ens kompetent att uthärda skolar avgifter av Rs. 10/- på grund av den stora familjen som består av 12, heads den inklusive anhörigfaster och kusiner.

Jag satt utanför kontoret av rektor, Aapa som satts bredvid mig. Hon hade förberett mig för intervjun; Jag minns inte vända mot av fadern. Jag minns hazily att han gjorde mig att läsa från ett färgrikt alfabet bokar. Han talade till mig engelska, och antagligen frågat enkelt ifrågasätter. Efter kommande ut ur kontoret berättade jag till Aapa vilken rektor  gjorde mig att läsa och vad ifrågasätter honom frågade. Antagligen var hon inte lycklig med flera av min svar.

Min arbetsledaremam, som var av mörkerhyn, barn, mellersta höjd, ha på sig tjock röd läppstift på hennes kanter och luktade med doft som skulle strövar omkring lawnsstundbarnen som lektes, för att se, om några av oss spoken i vår inföding spontar । som hon bar alltid en trälinjal. Om något av barnen, var funnit inte tala i engelskt, skulle hon lägger på en bot av paisa sex. Hon skulle taken deltagaren till det främsta kontoret för att notera besegrar detaljer. Hon var en hängiven arbetsledare med ett anmärkningsvärt minne.
Hon skulle uppehället som en kor synar på deltagare: på vårt klänning, sätt, renlighet och uppföranden, insida klassrumet och förutom det.

Det var min kusinsyster som fick mig medgett till Welland som den guld- smeden skolar, på pilbågegatan, och hjälpt mig oft och med uppta som omkostnad på. Jag minns den första dagen i skola vividly. Enheten i kapell var oavkortad gunga. Jag gick spring på arrangera och att avbryta förfarandena och berättade ma'm i mitt modersmål i/e Urdu: : ”Den huvudsakliga toalettjaaungaen” gjorde hon mig repetition två gånger eller tre gånger: ”Maj går jag till toaletten”.
Därefter fanns det en uncle som ägare av ett optiskt shoppar. Dagligt skulle han fördelar choklader till deltagare som passerade vid his shoppar.
Vår klänning var blåttflåsande- och gulingskjortan. Bhaijan: Aquil adopterade sonen av min faster, eller den Haqqa chacchaen, den Osman bhaien, en tjänare, som var snarlik en familjemedlem som skulle hämtar mig från skola på 2pm. Skola var i faktum 10-15 noterar går från mitt hem.

En dagAquil bhai på från skolar långt berättade mig att de har köpt ungar hemma. Jag var overjoyed och började till vridningen och hoppet med glädjestunder som går längs trottoaren.

De var tre ungar, vit, bruntet och annan en blandning av bruntet och vit. Det bruna fortleva. Efter ett år eller så stals det. Geten bands till en nedanför lamppost. Jag fästes ganska med geten och klädde med filt mycket ledset för många dagar.


Pojkar kunde endast studien upp till klassificera 2 i skola, så hon fick min skolar ändrande, då jag passerade klassificerar I, och fånget mig medgiven till Ling Liang den engelska kickskolan på Phears Lane। den var en missionär skolar । som den var värderar mig insupa i min missionär skolar gjorde mig misslyckaden i den närvarande funderare för samhälle I, I-förmiddag som söker, och söka samma värderar । där



var överallt, och det endemic problemet till uppehället mig i skola på grund av avgifter upprepade standard i betalning av avgifter, och ackumulation, klänning, skor, bokar skrivböc挥猥挥猥挥䍁╒c佃䵍乏3丼⬺䕎呕剅>ker, och naturligtvis min fattiga kapacitet och dåliga räcker handstil och fattigt vård- på grund av malnutrition. Några av min lärare tänkte att jag led från någon sjukdom och skulle undvik den nära kontakten.
Ändå tänkte min grann och släktingar att jag var intelligent och bra.
Så äntligen togs jag ut ur Ling Liang skolar mid-way, och medgett till ett Urdu medel skola. Jag älskade mitt föregående skolar alla besvärar och oroar och grät trots. Men jag insisterade aldrig min föräldrar l5At mig där, därför att jag klädde med filt medlidande på dem.

Мои самые предыдущие дни
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Я был рожден в Эйприл. Моя мать поставила меня дома в малой угловойой комнате над смотреть многодельную дорогу в 2, котор рассказ delapididated здание, в мусульманском преобладанном местообитании в Kolkata erstwhile великобританская столица Индии
было счастливым домашним, сладостным домом до я приобрел сознавание бессмертного gloom которое охватило нас и все еще stalks я от всей стороны.
Мой отец не мог даже принести гонорары школы Rs. 10 из-за большой семьи consist of 12 возглавило ту включенную зависимую тетушку, и кузенов.

Я сидел вне офиса главы, Aapa ого около меня. Она подготовила меня для интервью; Я не вспоминаю сторону отца. Я вспоминаю мглисто что он сделал меня прочитать от цветастой книги алфавита. Он поговорил к мне английскую язык и вероятно спросил просто вопросы. После come out of офис, я повествовал к Aapa что глава сделала меня прочитать и что вопросы он спросил. Вероятно она не была счастлива с несколько из моих ответов.

Мое mam заведущей было темного complexion, детеныша, средней высоты несло толщиной красный lipstick на ее губах и запахнуло с нюхом, кочевало бы лужайки пока дети сыгранные, для того чтобы увидеть если любой нас спица в нашем । родного языка она всегда носила деревянного правителя. Если любые дети, были найдены не поговорить на английском языке, то она навела бы штраф paisa 6. Она приняла бы студента к главным образом офису к частностям примечания вниз. Она была преданным заведущей с замечательной памятью.
Она держала бы острый глаз на студентах: на наших платье, образах, чистоте и поведениях, внутри класса и снаружи его.

Это было моей сестрой кузена получила меня после того как она впущена к школе Smith золота Welland, на улицу смычка и после того как она помогана мне oft и дальше с расходами. Я вспоминаю первый день в школе vividly. Агрегатом в молельне было полностью качание. Я пошел побежать на этапе, прерывающ продолжения и сказал ma'm в моем родном языке i/e Urdu: : «GLAVNое jaaunga туалета» она сделала мной повторение дважды или thrice: «Май я иду к туалету».
После этого был дядюшка хозяйчик оптически магазина. Ежедневно он распределил бы шоколады к студентам прошли его магазином.
Наше платье было голубым pant и желтой рубашкой. Bhaijan: Aquil приняло сынк сынок моей тетушки или chaccha Haqqa, bhai Osman, холопка которая была довольно членом семьи, fetch я от школы на 2pm. Школа была в действительности 10-15 MINUT гуляет от моего дома.

Одно bhai Aquil дня на дороге от школы сказало мне что они покупали малышам дома. Я был overjoyed и начал переплетать и скакать с утехой пока гуляющ вдоль sidewalk.

Они было 3 малыша, белизна, коричневый цвет и другое смесь коричневого и белизны. Коричневое выдерживать. После одного года или так оно было украдено. Связала козочку к lamppost ниже. Я довольно был прикреплен с козочкой и чувствовал очень унылым на много дней.


Мальчики смогли только изучить до типа 2 в школе поэтому она получила мою школу после того как она изменена когда я прошел типом iего и получил меня после того как я впущен к старшим клаччам средней школы Ling Liang английским на । майны Phears, котор было । школы missionary было значениями я imbibed в моем missionary обучаю сделал мной misfit в присытствыющем обществе я думаю, я изыскивающ и искать такое же значений । везде



там был и эндемичная проблема, котор нужно держать меня в школе из-за гонораров повторила невыполнение обязательства в компенсации гонораров и накопления, платья, ботинок, книги работают книги и of course мои плохое представление и плохое здоровье сочинительства руки и плохих из-за недоедания. Некоторые из моих учителей думали что я терпел от некоторого заболевания и избегу тесный контакт.
Однако мои соседи и родственники думали что я был толковейш и хорош.
Так на последнее я был принят из школы Ling Liang mid-way и впущен к школе средства Urdu. Я полюбил мою ранее школу in spite of полностью тревога и беспокойство и заплакал. Но я никогда не настаивал мои родители препятствовал мне там, потому что я чувствовал жалость на их.

Mijn vroegste dagen
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Ik was geboren in April. Mijn moeder leverde me in de kleine hoekruimte over het kijken de bezige weg in een verhaal twee delapididated thuis de bouw, in een Moslim overheerste plaats in Kolkata was de vroegere Britse hoofdstad van
India het een gelukkig huis, zoet huis tot ik bewustzijn van onsterfelijke mistroostigheid bereikte die ons wikkelde en nog me van al kant besluipt.
Mijn vader kon zelfs school geen prijzen van Rs dragen. 10 wegens grote familie die uit 12 hoofden bestaat die afhankelijke tante, en neven omvatten.

Ik zat buiten het bureau van hoofd, Aapa die naast me wordt gezeten. Zij had me op het gesprek voorbereid; Ik herinner niet het gezicht van vader. Ik herinner hazily dat hij me maakte van een kleurrijk alfabetboek lezen. Hij sprak aan me het Engels en stelde waarschijnlijk eenvoudige vragen. Na het komen van het uit bureau, vertelde ik aan Aapa welk hoofd me maakte lezen en welke vragen die hij heeft gevraagd. Waarschijnlijk was zij niet gelukkig met verscheidene van mijn antwoorden.

Mijn supervisor mam die van donkere teint was, jonge, middenhoogte droeg dikke rode lippenstift op haar lippen en rook met scent, zou zwerven de gazons terwijl de kinderen speelden, om te zien of om het even welk van ons spoke in onze inheemse tong । zij altijd een houten heerser vervoerde. Als om het even welke kinderen, niet werden gevonden sprekend in het Engels, zou zij een boete van paisa zes opleggen. Zij zou de student aan belangrijkste bureau om onderaan details nemen van nota te nemen van. Zij was een specifieke supervisor met een opmerkelijk geheugen.
Zij zou een scherp oog op studenten houden: voor ons kleding, manieren, netheid en gedrag, binnen het klaslokaal en buiten het.

Het was mijn neefzuster die me aan de Gouden Smith School van Welland, bij de Straat van de Boog toegelaten kreeg en me oft en met uitgaven hielp. Ik herinner de eerste dag levendig in de school. De assemblage in chapel was in volledige schommeling. Ik ging lopend op het stadium, onderbrekend de werkzaamheden en vertelde ma'm in mijn moedertaal i/e Urdu: : „Hoofdtoiletjaaunga“ zij maakte me tweemaal of driemaal herhalen: „Mag ik naar toilet“ gaan.
Dan was er een oom de eigenaar van een optische winkel. Elke dag zou hij chocolade aan studenten verdelen die door zijn winkel overgingen.
Onze kleding was blauwe broek en geel overhemd. Bhaijan: Aquil keurde zoon van mijn tante goed of Haqqa chaccha, Osman bhai, een bediende die eerder een familielid was zou, me van de school bij 2pm halen. De school was in feite minuten 10-15 gang van mijn huis.

Bhai van één dagAquil op manier van school vertelde me dat zij jonge geitjes thuis hebben gekocht. Ik was overjoyed en begon met vreugde te verdraaien en te springen terwijl het lopen langs sidewalk.

Zij waren drie bruine jonge geitjes, wit, en andere een mengsel van bruin en wit. Bruine overleefd. Na één jaar of zo werd het gestolen. De geit werd gebonden aan een hieronder lamppost. Ik was vrij verbonden met de geit en voelde zeer droevig voor vele dagen.


De jongens konden slechts tot klasse 2 in de school bestuderen zodat kreeg zij mijn school veranderd toen ik klasse I overging en me aan School van Liang van de Leng de Engelse Hoge bij Phears Steeg । toegelaten kreeg het een missionary school । was het de waarden was die ik in mijn missionary Scholen imbibed maakte me buitenbeentje in de huidige maatschappij die ik heb gedacht, zoek ik en het zoeken van het zelfde taxeert overal ।



daar was en het endemische probleem om me in de school wegens prijzen te houden herhaalde gebrek in betaling van prijzen en accumulatie, kleding, schoenen, boekenoefenboeken en natuurlijk mijn slechte prestaties en het slechte hand schrijven en slechte gezondheid wegens ondervoeding. Sommige van mijn leraren dachten dat ik leed aan één of andere ziekte en dicht contact zou vermijden.
Niettemin dachten mijn buren en verwanten dat ik intelligent en goed was.
Zo uiteindelijk werd ik genomen uit de school van Liang van de Leng halverwege en werd toegelaten aan een middelgrote school Urdu. Ik hield van mijn vorige school ondanks al probleem en de zorg en huilde. Maar ik drong nooit aan mijn ouders om me te laten daar, omdat ik medelijden op hen voelde.

أيامي مبكّرة
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
أنا كان [بورن] في أبريل - نيسان. سلّمني أمي [أت هوم] في الغرفة صغيرة زاويّة على ينظر الطريق مشغولة في اثنان قصة [دلبيديدتد] بناية, في مسلمة يسيطر مكان في [كولكتا] الرأس مال [إرستوهيل] بريطانيّة هند
هو كان سعيدة بيتيّة, منزل حلوة حتّى أنا كسبت حالة وعي من ظلام خالدة أنّ غلّفنا وبعد ينتابني من كلّ جانب.
[ب] أبي لم حتّى يمكن أن يحمل مدرسة رسوم [رس]. يترأّس 10/- بسبب أسرة كبيرة يتألّف 12 أنّ عمّة مدرجة متدلّية, وابن عمّ.

أنا جلست خارج المكتب المسؤولة, [أبا] يجلس بجانب ي. هو كان قد أعدّني للمقابلة; أنا لا أتذكّر الوجه الأب. أنا أتذكّر [هزيلي] أنّ جعلني هو قرأت من زاهية أبجدية كتاب. هو تحدّث إلى ي اللغة الانجليزية وعلى الأرجح سأل أسئلة بسيطة. بعد [كم ووت وف] المكتب, روى أنا إلى [أبا] ما مسؤولة جعلني قرأت وما أسئلة هو سأل. على الأرجح [ب] هو لم سعيدة مع عدّة من جواباتي.

ي مشرفة ارتدى [مم] الذي كان من بشرة مظلمة, شباب, إرتفاع متوسّطة أحمر شفاه سميكة حمراء على شفاته وشمّ مع رائحة, جال المروج بينما أطفال يلعب, أن يرى إن أيّ من نا مكبح في نا [نتيف تونغ] । هو دائما حمل مسطرة خشبيّة. إن أطفال [أني وف ث], كان أسّست لا يتكلّم في إنجليزيّة, فرض هو غرامة من ستّة [بيسا]. هو أخذ الطالبة إلى مكتب رئيسيّة إلى بطاقة إلى أسفل تفاصيل. هو كان مشرفة مخصّصة مع ذاكرة ملحوظة.
هو حافظ عين حادّة على طالبات: على نا ثوب, [منّرس], نظافة وتصرفات, في القاعة الدرس وخارج من هو.

هو كان ي ابن عمّ أخت الذي حصلني يعترف إلى [ولّند] نوع ذهب [سميث] مدرسة, في إنحناء شارع ويساعدني [أفت] وفوق مع [إإكسبنسس]. أنا أتذكّر اليوم أولى في المدرسة بشكل مشرق. كان الاجتماع في الكنيسة صغيرة [إين فولّ] أرجوحة. أنا ذهبت يركض على المرحلة, يوقف الإجراءات وقال [م'م] في [نتيف لنغج] ي [إي/] [أوردو]: : "رئيسيّة مرحاض [جونغ]" جعلني هو تكرار مرّتين أو ثلاثا: "شهر ماي يذهب أنا إلى مرحاض".
بعد ذلك كان هناك عمة المالكة من متجر بصريّة. يوميّة وزّع هو شوكولاطة إلى طلبة الذي مرّ بمتجره.
كان ثوبنا لهاث زرقاء وقميص صفراء. [بهيجن]: [أقويل] تبنّى إبنة من عمّتي أو [هكّا] جلبني [شكّها], عثمان [بهي], خادمة الذي كان بالأحرى أسرة عضوة, من المدرسة في [2بم]. كان المدرسة [إين فكت] 10-15 دقائق يمشي من منزلي.

واحدة يوم [أقويل] قالني [بهي] على طريق من مدرسة أنّ هم قد اشتروا جديات [أت هوم]. أنا كنت [أفرجود] وبدأ أن يبرم وقفزت مع سعادة بينما يمشي على طول الرصيف.

هم كانوا ثلاثة جديات, أبيض, بني والأخرى خليط من سمراء وأبيض. السمراء واحدة يبقى. بعد واحدة سنة أو هكذا سرقت هو كان. قيّدت المعزة كان إلى عمود مصباح كهربائيّ أدناه. ربطت أنا كان الى حدّ بعيد مع المعزة و [فلت] جدّا حزينة ل كثير أيام.


فتى استطاع فقط درست حتّى صنف 2 في المدرسة لذلك حصل هو مدرستي يغيّر عندما أنا مررت صنف [إي] وحصلني يعترف إلى [لينغ] [لينغ] [هي سكهوول-] إنجليزيّة في [فرس] درب । هو كان مبشرة مدرسة । هو كان القيم أنا تشرّبت في مبشرتي يعلم جعلني صعوبة تطابق في المجتمعة حاضرة أنا أفكّر, أنا يبحث ويبحث ال نفسه قيم في كلّ مكان ।



هناك كان ومشكلة مستوطنة أن يحافظني في المدرسة بسبب رسوم كرّر تقصير في دفع الرسوم وتراكم, ثوب, أحذية, كتب [إإكسرسس بووك] و [أف كورس] ي [بوور برفورمنس] وسيّئة يد كتابة وصحة فقيرة بسبب حالة سوء تغذية. فكّر بعض من معلماتي أنّ أنا كان عانيت من بعض مرض وتفادى قريبا اتّصل ب.
ومع ذلك ي فكّر جار وقريبات أنّ أنا كنت ذكيّة وجيّدة.
هكذا في أخرى أخذت أنا كان من [لينغ] [لينغ] مدرسة [ميد-وي] واعترفت إلى [أوردو] وسط مدرسة. أنا أحبّت مدرستي سابقة [إين سبيت وف] [ألّ ث] اضطراب وهم وبكى. غير أنّ ألحّ أنا أبدا والدي أن تركني هناك, لأنّ أنا [فلت] شفقة على هم.